Geboren in Reggio di Calabria vertrok
Boccioni op 18-jarige leeftijd naar Rome. Daar onderwees de schilder
Giacomo Balla hem in de neonimpressionistische techniek van het
divisionisme: het dynamische gebruik van elementaire kleuren. In 1910
ontmoette hij de geestelijke vader van het futurisme, de schrijver
Marinetti. Hij voelde zich aangesproken door deze jonge, revolutionaire
beweging, die een positief geloof in de permanente vernieuwing
uitstraalde. De wereld maakte kennis met de ongekende mogelijkheden die de
ontdekking van de elektriciteit en de uitvinding van het fotografische
materiaal boden. De kunstenaar moest daar deel van uitmaken, en niet
afgezonderd esthetische kunst voor de eeuwigheid proberen te scheppen. Hij
moest “het moderne leven uitdrukken en verheerlijken, dat voortdurend en
overrompelend werd getransformeerd door de triomfen der wetenschap”.
Boccioni ontwikkelde zich al snel tot de theoreticus en leidende figuur
van het futurisme, en schreef talloze manifesten. Toen Italië zich in 1915
mengde in de Eerste Wereldoorlog meldden de patriottische futuristen,
waaronder Boccioni, zich als vrijwilliger bij het leger. Zij zagen de
Italiaanse deelname voornamelijk als laatste stap naar de nationale
hereniging. Het militaire bestaan was anders dan de strijdbare Boccioni
zich had voorgesteld. Hij schreef een vriend: “Ik zal dit soort leven
achter me laten met de grootste minachting voor alles dat geen kunst is.
…. Al het overige is, vergeleken met kunst, niets anders dan gescharrel,
sleur, geduld en herinnering”. Vijf dagen na het schrijven van deze
woorden overleed hij aan de gevolgen van een val van zijn paard.
|
BOC01
h. 17 cm |
Forme uniche della continuità nello
spazio (1913)
In 1912 schreef Boccioni zijn
“Manifesto technico della scultura futuristica”. Hij propageerde het
experimenteren met het gelijktijdige gebruik van verschillende
materialen in dynamische vormen, waarbij het gaat om de “abstracte
reconstructie en niet om de figuratieve, vorm bepalende betekenis van
vlakken en volumes”. In het bronzen beeld met de sprekende titel
“Unieke vormen van continuïteit in de ruimte” herkent men de wijze
waarop hij als futurist in het leven stond: vitaal, dynamisch en
toekomstgericht.
|
|